Découragé
/dekuʁaˈʒe/
Ontmoedigd
Woord in context
Il était découragé après avoir échoué à l'examen.
Hij was ontmoedigd nadat hij het examen niet had gehaald.
/dekuʁaˈʒe/
Ontmoedigd
Il était découragé après avoir échoué à l'examen.
Hij was ontmoedigd nadat hij het examen niet had gehaald.