
accomplice
/ə.ˈkʌm.plɪs/ pl. accomplices
cúmplice
A palavra em contexto
The thief had an accomplice who helped him commit the crime.
O ladrão tinha um cúmplice que o ajudou a cometer o crime.

/ə.ˈkʌm.plɪs/ pl. accomplices
cúmplice
The thief had an accomplice who helped him commit the crime.
O ladrão tinha um cúmplice que o ajudou a cometer o crime.