Découragé
/dekuʁaˈʒe/
Обескураженный
Слово в контексте
Il était découragé après avoir échoué à l'examen.
Он был обескуражен после провала на экзамене.
/dekuʁaˈʒe/
Обескураженный
Il était découragé après avoir échoué à l'examen.
Он был обескуражен после провала на экзамене.