
accomplice
/ə.ˈkʌm.plɪs/ мн. accomplices
співучасник
Слово в контексті
The thief had an accomplice who helped him commit the crime.
У злодія був спільник, який допоміг йому вчинити злочин.

/ə.ˈkʌm.plɪs/ мн. accomplices
співучасник
The thief had an accomplice who helped him commit the crime.
У злодія був спільник, який допоміг йому вчинити злочин.